गजल

- आचार्य प्रभा

कठिन बाटो काटेर आएँ केही त गर्नै छ
बाँचुन्जेल् सम्म सिर्जना गर्छु आखिर मर्नै छ ।

दैवको लीला यस्तै नै रैछ भनेर बुझौँ है
बनेर शित टल्कँदै मैले धर्तिमा झर्नै छ ।

शब्दको खेती गरेर पनि सिर्जना उमार्छु
साहित्य सेवा गरेर अझै ढिकुटी भर्नै छ ।

मान्छेको चोला पाएर मात्र बाँचेको सार हुन्न
असल बनी जीवन खोला हाँसेर तर्नै छ ।

उदेश्य लिएँ आकाश छुने पुग्ला कि नपुग्ला?
सौंन्दर्य भर्दै "प्रभा"नै बनी उज्यालो छर्नै छ।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : आईतबार, 25 पौष, 2067

लेखकका अन्य रचनाहरु