खाली गिलास

- निलकमल छेत्री

जीन्दगी पनि खालि
गिलास झै रहेछ
खाली गिलासमा अनेकौं पटक्
पानी भरिएता पनि
आखिर त्यो गिलास फेरि खालिनै हुँदो रहेछ ।

एउटै गिलासले धेरै रूपहरू लिँदै जाँदो रहेछ
कहिले कालो चियाको रङ्गहरू सगं रमाउँदो रहेछ
कहिले सेतो दुधको चियाको रङ्गहरू सगं रमाउँदो रहेछ ।

त्यै गिलास
कहिले रक्सी खाने मान्छेको हाथमा नाँच्न् पुग्दो रहेछ
तयै गिलास
कहिले रिसको बेला झटारो पनि जाँदो रहेछ ।

दुई प्रेमीमा प्रेमको सुरुवात भए
त्यहि गिलास अनबालख शब्दहरु भै
ती दुई प्रेमीलाई निशब्द बनाउन्
दुई ओठको बिचमा गै चुपचाप तमाशा हेर्दो रहेछ ।

त्यसै गिलासमा रहैका
पानीले अनेकौं रुपहरु लिन्छन्
चिनी मिसाए मीठो स्वद लिन्छन्
नून मिसाए नुनिलो भाका फेर्छन् ।

त्यसै गिलासमा
मतपान पिउँदा अपबित्र गिलास हुँने
त्यसै गिलासमा दुध पिउँदा पबित्र हुँने।

विशवास पनि गिलास जस्तै रहेछ

गिलास टुटेपछि त्यसलाई समाल्न गारो हुँने
विशवास टुटेपछि नाता- गोता पनि छर्पषट हुँने


(राङका, बलिमान, पूर्व सिक्किम, भारत)

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : वुधबार, 12 चैत्र, 2076

लेखकका अन्य रचनाहरु