19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
खाटा बसेको घाउ फेरी बल्झीयो आफै
निभेसकेको आगो धुरीमा सल्कियो आफै
अन्धकारमा जुनकिरीको उज्यालो माग्दै थिएँ
सामुन्नेको झ्यालमा चन्द्रमा टल्कियो आफै
चाहना थियो सानै देखि सन्त बनुँ भन्ने
भमरा त हुँ सुगन्धमा पल्कियो आफै
लोकको हित गर्न खोजें बुद्ध पनि बन्न खोजें
संसारको मायाजालमा बसेसरी अल्भि्कयो आफै