14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

बिद्रोह गरिब सर्बोच्चताको

कविता महेन्द्र अदृष्य राई October 3, 2009, 8:41 am

मलाई थाहा छ,

पूँजीपतिहरु

गरिबलाई बिचराको पात्र बनाउँछन्

समाजसेवाको नाममा

दानि बनि टोपलेर

बाड्छन् पशुपतीमा स्वार्थ

आर्शिबाद दिन्छन्

ए गरिब!

गरिब सधैं बनिरहनु

धनि भयौ भने

कहा अस्तित्व रहन्छ र मेरो ।

यस्तै भन्छन् पैसाको बिठाहरु

तिमी

अबोध बालक बनेर

मुन्टो हल्लाउछौं

हात जोडिरहन्छौं

जब सम्म खाउ भन्दैनन् ।

टपरी नछुनु,

अनुमती लिनुछ तिमीलाई

दानमा मिलेको बस्तु पनि

हल्लिदैन चटपटाउदैन ।

जबसम्म तिमी उसको

हलगोरुमा अर्को गोरु थपिदैंनौ

हलो जूवा बोक्दैनौ

र,उसको ठूलो भूडिमा बोसे आन्द्रा बन्नेछौ

त्यसबेला सम्म

जूठो खानाको भाग बन्नेछौ

च्यातिएको कपडाहरु बर्सिरहने छन्

तिम्रो मौनता माथि ।

अनि,

तिम्रो छोराछोरीले स्विकार्नु पर्छ कम्लहरी

तिम्रो श्रीमती हुनु पर्छ वादी

पुरै परिवारको नेतृत्व गर्दै

तिमी बनिरहनेछौ कमैया ।

जतिनै कागजी खोस्टामा

अधिकारका हरफहरु लेखुन्

तिम्रो दर्दनाक ईतिहाँस हुने छैन

सुन्दर भविष्य कोरिने छैन,

किनकी घोडाको मित घाँस हुदैन

ए हलि दाई !

मेरो पसिना मेरै आँखामा पस्दा

खूब संग पोल्छ आँशु आउछ,

तिम्रो पसिना अरुको भकारीमा पस्दा

मन मुटु पोल्छ पोल्दैन ।

यदि पोल्छ भने

आउ साथ साथमा गर्नुछ

बिद्रोह गरिब सर्बोच्चताको ।

सुनसरी

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।