19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
पिउँदा-पिउँदा जिन्दगी यो साह्रै ढलपल भो ।
नपिउँ त भन्थें तर मन यो तलतल भो ।।
याद आउँछ घरी-घरी त्यही मोहिनीको ।
सम्झेंकोथें जसलाई आफ्नो भर जिन्दगीको ।।
जूनी सँगै काट्ने भन्थी नौंडाँडा पो काटी ।
भत्काइहाली बैगुनीले यो गुनीको छाती ।।
आज फेरी उसकै यादमा आँसु टलपल भो ।
नसम्झुँ त भन्थें तर याद झलमल भो ।।
आफन्त पो चुक्चुकाए हाँसे जोरीपारी ।
अपमानको तीर चल्यो छाती वारेपारी ।।
माया जाल बुन्न जान्ने माकुरी पो रै'छ ।
फसाएर ज्यानै लिने निष्ठूरी पो रै'छ ।।
चारैतिर कुरै काट्ने कस्तो हलचल भो ।
थाहा नदिउँ भन्थेँ तर ठूलो खलबल भो ।।
छापा, सिर्सेकोट्-६, स्याङ्जा; हाल: वालिङ्-१, स्याङ्जा ।