14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

बन्द बाकस

कविता आचार्य प्रभा May 23, 2010, 3:44 pm

सधैं बिरक्तिमा सुस्ताएर

मनलाई निचोर्दै

हाँस्न बाध्य अधरहरु

कलेटीको पाप्रासँगै

सम्झौतारुपी थुकहरु

निल्न वाध्य छन् ।

सास्तीहरुको पाहुपासभित्र

आफूलाई चाबी लगाएर

स्वतन्त्रता र शान्तिको

चाबीले खोल्न ब्याकुल

ती मनहरु,

तालाका प्वालहरुमा चाबी

हुल्न नै डराइरहेछन्

किन कि चाबी खोल्ने हातहरु

काँपी रहेछन

गोली बारुदको आट्टहासरुपी

आवाजको त्रासमा ।

सचेत मन त छ

तर छैन सचेतता कसैमा

कोमल भाव त छ

तर कोमलता छैन कसैमा

त्यसैले कस्को साहस?

स्वतन्त्रा र शान्तिको ताला खोल्ने ।

साँचो बोल्न पनि

बोली तौलिनु पर्छ

सत्य अपनाउन पनि

असत्यलाई अंगाल्नु पर्छ

त्यसैले त हरेक मन

पक्षघातको शिकार बनिरहेछ

हर पौरखी र बलिया पाखुराहरु पनि

सुस्तताको डोरीले बाँधिएको छ ।

हो त्यसैले ती हातहरु

लग्लग काँपी रहेछन्

अनि,

शान्ति र सभ्यताको

शब्द ओकल्ने अधरहरु

थर्थराइ रहेछन ,

विवशताको कठ्घरामा

थुनिएर ।

त्यसैले बन्द छ त्यो बाकस

अशान्ति र अन्यायको

तालामा जकडिएर ।

सारा हातहरु लालायित छन्

त्यो अर्घेलो तालाको

बन्धन तोड्न ,

हेरौँ अब कहिले जुर्ने हो?

त्यो सुनौलो अवसर

त्यो क्रुर तालाको

पलायनताको समय ।

अमेरिका

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।