14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

गजल

गजल विद्याप्रसाद घिमिरे July 17, 2010, 9:38 am

निष्ठुरीलाई आफ्नो ठानी प्रित लाएपछि

सस्तो बन्न थालेँ मित्र धोका पाएपछि ।

दिन–रात, हाँसो–खुसी उस्तैउस्तै लाग्छ

यस्तै हुने रै’छ साथी होश हराएपछि ।

कहिले छट्पटिन्छु कहिले मुर्छा परी रून्छु

मुर्दा सरी हुन्छु उनको याद आएपछि ।

मिल्नु–छुट्नु, हाँस्नु–रूनु जिन्दगीको खेल

नाङ्गिएछु यस्तै खेलमा सब गुमाएपछि ।

यही प्याला रह्यो साथ यस्मै रम्छु अब

आपैmलाई बिर्सिन्छु म यो रित्याएपछि ।

जीवन भन्नु गुम्नु अनि गुमाउनु नै रै’छ

मान्छे बन्न खोजिरा’छु सब लुटाएपछि ।

निष्ठुरीलाई आफ्नो ठानी प्रित लाएपछि ।

सस्तो बन्न थालेँ मित्र धोका पाएपछि ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।