19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

मलाई समाउ र रंग भर

कविता राजेन्द्र शलभ August 12, 2010, 9:58 pm

थाहा छैन

तिम्रा आँखाको सम्मोहनले

सम्मोहित छु म

या ओठको मुस्कानले ।

पहिले – पहिले त

तिमीलाई देख्दा मात्र

म सम्मोहित हुन्थेँ

आकर्षित हुन्थेँ

तर , अचेल त

तिमी नहुँदा पनि

तिम्रो सम्मोहनले

सम्मोहित बनाउँछ

तिम्रो आकर्षणले

आकर्षित बनाउँछ ।

मलाई त ,

यो पनि थाहा छैन

यो सम्मोहन

यो आकर्षण

माया हो वा स्नेह हो

मलाई त यत्ति मात्र थाहा छ

तिम्रा हातमा कुची

र छेउमा रंगहरू मलाई मन पर्छन्

तिमीले बनाएका

पेन्टिंगहरू मलाई मन पर्छन् ।

अनुहारभरि निराशा ओडेर

जब तिमी भन्छौ –

अब के पेन्टिग गर्नु र ?

त्यो चाहिँ मलाई पटक्कै मन पर्दैन

तिम्रो मनभरि

अहिले उदासी छ भने

तिमी त्यही निराशा र उदासीको

चित्र बनाऊ !

मेरो आग्रहमा कुनै स्वार्थ छैन

मेरो चाहना कतैबाट पनि विषाक्त छैन

कसैले लेखेको

कसैलाई मन पर्नसक्छ

कसैले बोलेको

कसैलाई मन पर्नसक्छ

त्यस्तै , तिम्रा हातहरूले

ब्रस चलाएका हेर्न

मलाई मन पर्छ ।

उमेरसँगै

धेरै जिम्मेवारी बढे होलान्

म तिमीलाई

ती जिम्मेवारीहरूबाट भाग

भनिरहेको छैन

समयसँगै

धेरै घाउहरू लागे

र खाटा परे होलान्

म तिनीहरूलाई

उप्काउन पनि भनिरहेको छैन

एकान्तमा आउने

अतीत र वर्तमानका

अनेकौँ सम्झनाहरू होलान्

बस् ! ती सम्झनाहरूलाई

केवल ती आनन्दी –पीडाहरूलाई

कुचीले क्यानभासमा कोर्ने गर

आफ्ना जिम्मेवारीहरूबाट

अलिकति समय उबारेर

भावनालाई रंगभर्ने गर ।

धेरै पछि ,

जब तिमी बूढो भइसक्ने छौ

तिम्रा हातहरूले राम्ररी

ब्रस पनि समाउन सक्ने छैनन्

त्यतिबेला

हो , त्यति बेला

तिमीलाई मेरा यी शब्दहरू

याद आउने छन् ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।