19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
मुटु रित्याइ माया दिएँ नेटो काटी जानेलाई
तड्पाएर पलपल सपना चोरी लानेलाई
यादमा डुवी रहेँ म आँशुले गह भिजाइ
आखिर थाँग्नामा सुतायौ दुनिया हँसाई
कस्तो मन हो त्यो कलेजी नै चिर्नसक्ने
असैह्य चोट दिएर जीवनभरि पिर्नसक्ने
पर्खाइमा बसी रहेँ म ह्रदयलाइ जलाएर
तर निष्ठुरी गयौ नी खेलौना झैँ खेलाएर
कस्तो निर्दयी त्यो मन माया मारी गयौ
मेरै आफनी भन्दा भन्दै अरुको नै भयौ