14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

बुद्ध

कविता रमेश सायन November 23, 2010, 5:41 am

बुद्ध मैले पिउने गरेकै भट्टीमा पिउदै थिए ,

अलिक बडी मतेछन् क्यार

भोलि बिहान सगर खुल्दैन भन्दै थिए ,

माय देवीलाई वृद्धा आश्रममा थन्काएर ,

यो परिचित शहरको बेठेगान चौकमा

शरीर भरि टाटु खोप्दै

ॐ माने पेमे हुँ..........

भन्दै थिए ।

जीवनसँग थाकेर होकि

वा, मगज खुस्केर हो

हातमा बन्दुक उठाएर ,

कहिले,

म ठमेलका गल्लिमा जीवनको अर्थ खोज्छु भन्थे ,

कहिले,

धरहरामा उभिएर सिहंदरबार देखाउदै

अगामी चुनावमा,

लुम्बिनीबाट उमेदवारी दिन्छु भन्थे ।

अचेल के भएर हो

बुद्ध

एक हुल शिष्यहरुलाई पछि लगाएर

विज्ञाानको प्रयोगशाला रोवट देखाउदै भन्छन्

शिष्यहरु हो

अव मानिस सम्बेदनहिन हुनु पर्छ,

न प्रेम

न आस्ता,

न रोगी,

न दुःखी

बस यीनै रोवटहरु जस्तै सम्बेदनहिन हुनु पर्छ,।

शनिश्चरे, मोरगं

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।