19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

गजल

गजल बिपुल सिजापती March 14, 2011, 12:20 pm

यत्ति पोल्यो छाती भनि कै’ले मुख खोलेको छ

थुक चाहे पुज शालीक कहिले बोलेको छ

आदर्शका पैतालाले प्राण पनि कुल्चि गए

आदर्शका अंश कस्ले बिचारमा घोलेको छ

रगतले लिपि गए बनाएर रातो भूमी

त्यो भूमिमा टेक्दा यहाँ कस्को मन पोलेको छ

काया हैन आत्मै देखि मरिसक्यो जीव आज

सुन राखि तराजुमा इशलाई मोलेको छ

चारै तिर पाप आज भूमि भन्दा भारी भयो

पृथ्वीका हरेक टुक्रा पाउ मुनि डोलेको छ

ललितपुर

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।