श्रृष्टिहरु मृत्यु माँग्दैनन्

कविता सिजन ‘नयन’ श्रेष्ठ April 25, 2011, 2:56 pm

---

मैले भने—

मेरो हृदयको आँगनमा

हृदयकै तरबारले काटिएका

सौन्दर्यहरुलाई

तिम्रो प्लान्चेटको टेबलमा सजाइएका

पिचर प्लान्टको आहारा बनाइदिने हो भने

तिमीले थाहा पाउनेछौँ–

कस्ता हुन्छन् सौन्दर्यका अस्थिपञ्जरहरु ?

फेरि भनें–

ब्रम्हाण्डको चौतारीमा सुस्ताएका

ताराका रंगहरुलाई

सभ्यताको पुलमुनि फ्याँकिदिने हो भने

तिमीले देख्न पाउनेछौँ–

कस्ता हुन्छन् ताराका मिराकलहरु ?

अनि, भनें–

जीवनको प्रतिच्छाँयामा फक्रेका

डेलियाका थुंगाहरुलाई

सन्त्रासका बीउहरुले ढाकिदिने हो भने

तिमीले सुन्न पाउनेछौँ–

कस्ता हुन्छन् डेलियाका सिम्फोनी धूनहरु ?

यति भनिसकेपछि पनि

चुपचाप तिमी देखेर भनें–

ओ श्रृष्टि !

के तिमी

हेर्न चाहँदैनौँ सौन्दर्यका अस्थिपञ्जरहरु ?

देख्न चाहँदैनौँ ताराका मिराकलहरु ?

सुन्न चाहँदैनौँ डेलियाका सिम्फोनी धूनहरु ?

प्रश्नको प्रहारले–

तिमी त मबाट अझ टाढा पो गयौ र भन्यौ–

अहँ,

किनकी श्रृष्टिहरु मृत्यु माँग्दैनन् ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।