14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

जीवन

कविता बैद्यनाथ उपाध्याय June 6, 2011, 2:17 am
बैद्यनाथ उपाध्याय
बैद्यनाथ उपाध्याय

जति सजाए पनि

जति नै माया गरे पनि

देह यो

कहिल्यै आफ्नो हुँदैन।

देह त यो

आफ्नै यात्रा हिंडिरहेछ

यस्ता कयौं चोलाहरू फेर्दै

यात्रामा छ यो

मेरो 'म' पनि!

यादहरूको क्षितिजमा

कालो रात खनिएर

अन्धकार पोतिएको आकाश

आफ्नै पीरले आँसु खसालेर

तरक्क रोएको छ आज!

मेरा खुसीका ताराहरू

पीडाको क्षितिजपारी

लखतरान भएर निद्रामग्न छन

सुन्दछु आफ्नै छातीमा

समयका पदचापहरू

हिंडिरहेछ, हिंडिरहेछ

मानौं-

हिंडनु नै जीवन हो

हिंडनु नै मृत्यु हो

हिंडनु नै सबथोक हो।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।