14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

देश सम्झेर

कविता आचार्य प्रभा July 10, 2011, 3:53 am

हो, म चटक्कै

आफ्नो माटो बिर्सिएर

सात समुन्द्रको माटो

टेक्न आइपुगे,

तर मेरो देशको माटो

मेरो निधारमा टिका बनेर

टाँसिएको छ

कहिल्यै नमेटिने गरी ।

मेरा खाली पाईतालाहरुमा

टाँसिएका मेरो सानो देशका

माटोका कणहरु अझै पनि

मेरा औंला औँलाहरुमा

टल्किरहेछन् सगरमाथाको

पर्याय बनेर ।

निधारमा मेहेनतको पसिना पग्लँदा

म सम्झने गर्छु,

त्यो खेतबारी र करेसाबारीका

कुलेसोहरु, अनि तृप्त बन्छु

र...,

आनन्दानुभूतीको श्वास फेर्छु

पराई भूमीको यो आँगनमा ।

जब आकाशमा

परेवाका हुलहरु

छताछुल्ल बनेर

उडेको देख्छु

तब लाग्छ मलाई

मेरो देशको बुद्धले

मलाई सम्झेर शान्तिको दूत

पठाइदिए अनि म

आकाशतिर फर्किएर

शान्तिको गीत एक पटक

गुन्गुनाउँछु

बुद्धमशरणम गच्छामी......!

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।