14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

गजल

गजल विद्याप्रसाद घिमिरे September 11, 2011, 3:55 am

के पो आशा राख्नु मैले यस्तो उजाड संसारमा ?

किन बज्थ्यो मीठो धून शून्य दिलको झङ्कारमा ?

हेर्छु सबै मुस्कान छर्दै बगैचामा रमेका छन्

ओइलाइरहेँ झरिरहेँ वसन्तको वहारमा ।

बारबार लगातार हारै हार भोग्छ भाग्य

मेरा खुसी हराई गए त्यही भाग्यको प्रहारमा ।

आयुसामु घुँडा टेकी पाएका ती चारोटा दिन

आधी बित्यो प्रतिक्षामा आधी तिम्रै सँघारमा ।

कसलाई दोष दिनु मैले कर्मै खोटो भएपछि

बिक्दैन रे खोटो सिक्का जिन्दगीको बजारमा ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।