14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

धत् ! प्रजातन्त्र

कविता कल्याण राई October 31, 2012, 5:32 pm

१)

दाँत देखाएर

हाँस्नै सक्तैन

यो किनारमा मेरो कविता ।

मनको डाइरिभित्रै

सिमित छ

आक्रोशहरु

शब्दहरु

किल्किले मुन्तिर

गुम्सिबस्छ

र्

बास्पीकरण भएर

बेला-बेला

आँखाबाट खस्छ ।

२)

हो दाँतहरुले नै

अक्षर/शब्द/स्वरहरु

बन्दी बनाएको छ ।

मुख

खोलियो कि

जिब्रो घाइते हुन्छ

अनि

निशब्द हुन्छ

मेरो कविता ।

३)

दाँतहरु

फुक्लिएपछि

बोल्नेछ मेरो किनारको कविता

गुम्सेका अक्षरहरु

निस्कनेछ गन्हाउँदै

बाड आउनेछ

त्यो दिन शब्दहरुको

स्वरको

आँधि-बेह्री आउनेछ

त्यो दिन्

मेरो कविता स्वतन्त्र हुनेछ ।

तर,

अहिलेलाई !

धत्! प्रजातन्त्र ।

दार्जीलिङ

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।