14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

छलाङ्ग

कविता श्रवणकुमार ढुंगाना January 25, 2013, 1:41 pm
श्रवणकुमार ढुंगाना
श्रवणकुमार ढुंगाना

ऐ मेरा सपनाका सहयात्रीहरू हो

अबदेखि म सँग यात्रा नगर

म हावामा अग्लिएको भाषण न हुँ

अबदेखि मेरो भर नपर !

ति दिन पनि थिए—

शिर माथिको टोपीलाई सगरमाथा सम्झें

र अग्लिएँ !

पाइताला मुनिको धर्तीलाई आमा सम्झें

र झुकें !

मेरो कुराले तिम्रो हृदय पानी पानी भयो

र म जस्तै बन्यौ

र मै सँग हिंड्न थाल्यौ ।

धेरै जंघारहरूमा तिमीले बोक्यौ मलाई

धेरै पहाडहरूमा तिमीले बोक्यौ मलाई

सायद तिमीलाई लाग्यो—

तिम्रो शिरको टोपी जोगाइदिने म नै हुं

तिम्रो पाइतालाको धर्ती जोगाइदिने म नै हुं

र सायद मलाई लाग्यो—

म तिम्रो राम हुं

र तिमी मेरो हनुमान !

मलाई देवता झैं मान्ने मेरा साथीहरू

अबदेखि मेरो आश नगर

म त मरुभूमिमा टल्केको धूलो न हुं

अबदेखि मेरो विश्वास नगर ।

हिंड्दा हिंड्दै मलाई

तिम्रा खुट्टाले मात्र पुगेन,

मैले शैतानका जादुमयी खुट्टा पाएँ !

चढ्दा चढ्दै मलाई

तिम्रा काँधले मात्र पुगेन,

मैले खरदुषणका बलिष्ठ काँध पाएँ !

मलाई थाहा छैन

ममा उन्मत्त भैरव चढे

वा, म उन्मत्त भैरवमा चढें !

हिजो कबाट कलम थियो

त्यो आज कर्द भयो

हिजो ख बाट खरायो थियो

त्यो आज खड्ग भयो

हिजो गबाट गधा थियो

त्यो आज ‘गडफादर’ भयो !

.............. ..........

हिजो छबाट छलागं बनायौं

त्यो आज छल भयो !

मेरो ज्ञान उल्टियो

मेरो पहिचान उल्टियो

आज सत्ताको शपथ सँगै

मेरो इमान उल्टियो !

हामीले सधैं भन्ने गरेको

र म आफूले सक्ने सबै भन्दा ठूलो छलागं

यही नै थियो !

ऐ मेरा शपथका सहधर्मीहरू

अबदेखि मेरोलागि नमर

म त कलमसँग साटिएको तरवार न हुँ

अबदेखि मेरो छेउ नपर ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।