मेरी बुढी आमा

कविता चन्द्र घिमिरे March 23, 2013, 4:29 am

---

आमाको पावरहाउसले

सँहदा लाखौँ मेगावाट ठक्कर,

धैर्यता र मौनता

लाइन बिनै घरमा ममताको बिजुली बल्छ ।

उइल्यै माइतबाट आमाले

लजाउँदै लेराएको बैँसको रँग

आँख्ला आँख्लाबाट फुङ्ग उड्यो

लहसिएर लोग्नेसित

मायाले छोराछोरीसित

डुब्नाले नाति नातिनासित

बचेखुचेको दबिएर

विधवा भाको सादा मजेत्रोसित ।

लुटिँदा बोकिनन्

उजूर–बाजूरको झोला

बत्ती कातेको रात सन्तोकले निदाउँछ

आमाको लाखबत्ति भाकल

सन्तानकै लागि ।

लिँदिनन्, मात्रै दिन्छिन्

लाख गरे नि ओखती खाँदिनन्

दूरदेशबाट फोनले

‘आमाऽऽऽ’ भन्दिँदा हुन्छिन् निको

आँसुले निथु्रक्क आशीष वर्षाउँछिन् ।

प्यारो छ उनको खोटो आँखालाई

बाको पहेँलिएको पुरानो फोटो

र बाले जोडेको यो वृद्ध घर

जहाँ सशरीर उनी मक्किइन् ।

कोलकाता

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।