17 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

गजल

गजल निमेष निखिल March 30, 2008, 8:19 pm

 
कांडा पाए त के भो फूल हुर्काएँ मैले
शाखा मर्यो त के भो मूल हुर्काएँ मैले ।
  
बाँच्न खोजेँ सम्बन्धको एउटा सेतु बनाएर 
तिमीलाई आफ्नो ठान्ने भूल हुर्काएँ मैले ।
  
रोइनँ समेटेँ सारा व्यथाका पत्रपत्रहरु
आफैँलाई पीडा दिने शूल हुर्काएँ मैले ।
  
ढाँट्न सकिनँ कालोलाई कालै भनी चिच्याए 
वरिपरि आलोचकहरुको हूल हुर्काए मैले । 
 

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।