जिउने होडबाजीमा

कविता ऋषि खत्री February 11, 2014, 4:46 pm

---

चैतको घामसंगै उन्मादको हुरीले बढार्न खोज्ने

ति रूखहरु अविचलित छन् |

कालो बादल शीरमाथि मडारिदा पनि

निर्भिक छन् दृश्यका हिमशृंखलाहरु ||

पहिरोले खुइल्याउन लागेका पहाडहरु

मौन छन् तपस्यामा लिप्त ऋषिझैँ |

वस्ती वस्तीको कोलाहलले चुनौती दिदा पनि

अविच्छिन्न सुसाइ रहेछन खोलाहरु ||

सुन्दरता झल्किरहेछ आफै हुनुमा

संयोजन कस्तो अहा ! आफै आफै रहनुमा |

न त इर्श्या छ, न छ कुनै मोह

दिल दुखेको छैन कसैको ||

बस् म छु यौटा भिन्न प्राणी

आफै भित्र कस्तूरी नभेटी चहारिरहेको |

पिल्सिरहेको रहर मेट्ने आशमा

घोटीइरहेको खुशी भेट्ने आशमा ||

मेरा रहरका सिमाहरु छैनन्

खुसीको गन्तब्य छैन कुनै |

वंशजको, समाजको चिन्ता छ मलाई

अलग मान्छे बन्नु छ म ||

प्रतिस्प्रधा आफैसंग छ मेरो

वनावटी आफै हुनुको खोजीमा भौतारिइरहेको म |

आफ्नै रागले खुम्चिएको मरिचझैँ

हारिरहेछु जिउने होडबाजीमा ||||

गुल्मी

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।