19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
अचेलका गुरुबाहरु
पुस्तक पढ्दैनन् ।
किनकी, उनीहरु किताव पढेर
विद्यार्थीलाई दीक्षा दिने
परम्परावादी गुरुबाबु पनि होइनन् ।
उनीहरु त नयाँ जमानाका
डिजिटल बन्दै गरेका
गुरुबाहरु हुन् ।
पुस्तक नहेरी वेदका ऋचाहरु
शिश्यलाई सुनाउने गुरुहरु पनि
उनीहरु होइनन् ।
पुस्तक हेर्दै खरी र चकले कालो पाटीमा
लेख्ने गुरुबाहरु
कार्मरले सेतो पाटीमा
लेख्न सक्ने जमानामा आई सके
तर पनि उनीहरु डिजिटल बन्न सकेनन् ।
उनीहरु अझै पनि परम्परावादी छन् ।
उनीहरु अझै पनि पुस्तक हेरेर पढाउँछन् ।
उनीहरु पनि दिनको पाँच घण्टा
पुस्तक हेरेर पढ्छन् ।
उनीहरुको घरका पुस्तकको ठूलो चाँङ्ग छ ।
हरेक महिना एक दुई वटा नयाँ
पुस्तकहरु थपि रहन्छन् ।
तर उनीहरुको निजी पुस्तकालयका
धेरै पुस्तकहरु च्यातिसकेका छन् ।
पानीले भिजेर, धिमिराले खाएर
धेरै पुस्तकहरु मकाएका छन् ।
उनीहरु पुस्तकहरु सम्हाल्दा सम्हाल्दै
हिमाल झैँ सेतै फूलीसकेका छन् ।
तर उनीहरु डिजिटल गुरुबाबु बन्न सकेन् ।
किनकी, डिजिटल गुरुबाबुहरु
कम्प्युटर र ल्यापटप खेलाएर हुर्केका हुन् ।
अचेल उनीहरु ट्यावलेट्स बोक्छन् ।
उनीहरुसंग पचास बटा पनि पुस्तक छैन् ।
तर उनीहरु अरु भन्दा धेरै व्यस्त छन् ।
बिहान निजी कजेल पढाउँछन्
दिउसो स्कूलमा सेवा गर्छन् ।
बेलुका टिउसन पनि पढाउँछन् ।
उनीहरु नै सबैतिर लोकप्रिय छन् ।
उनीहरु सबैको मन पर्दा र भर पर्दा गुरुबाबुहरु हुन् ।
कारण, उनीहरु कक्षामा किताव होइन
ट्यावलेट्स हेरेर पढाउँछन् ।
उनीहरु आवश्यक पर्दा मोवायल मै
कथा, कविता र गजल पनि लेख्छन् ।
उनीहरुले पाठयोजना बनाइरहनु पर्दैन ।
उनीहरु गुगल इन्जिन सर्च गर्छन् ।
जस्तो प्रश्नको पनि उनीहरु उत्तर दिन्छन् ।
उत्तर दिनका लागि पुस्तक पल्टाउनु पर्दैन
किनकी, उनीहरु डिजिटल गुरुबाबुहरु हुन् ।