14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

भानु–द्विशत वार्षिकी

कविता कृष्णादेवी शर्मा (श्रेष्ठ) July 18, 2014, 1:02 am

(अनुष्टुप छन्द)

भाषाका पहरेदार, रामका गाथ गायक

कवि चौसर हुन् भानु, नारीका उपदेशक ।

दुई शतकको याम, यो सुनौलो घडी हुँदा

आत्म गौरवले फुल्छ, भानुको नाम सम्झदा ।

आँसु कवि हुँदा भानु, जेलमा कविता रचे

उड्यो इज्जत डिट्ठाको, विचारी नीच भै बसे ।

जगाए भाइ–भातृत्व, पितृ स्नेह बहाउँदै

बने विभूति नेपाली, राष्ट्रमा मोह छाउँदै ।

रामायण महाकाव्य भाषामा पहिलो दिए

नेपाली जनका प्यारा, सर्बत्र मनमा जिए ।

जनका मनका प्यारा, नेपाली धर्म रक्षक

सुक्रतारा बिहानीका, साहित्यिक धुरन्धर ।

तुलसीदास हुन् हाम्रा, भानु नीति प्रदायक

राष्ट्र औं जनसेवामा, निरन्तर सहायक

वाल्टर स्कट हुन् भानु, राष्ट्र मोही बराबर

रविन्द्रनाथको शैली, रचना शक्ति सुन्दर ।

गान्धी झै सत्यवादी यी, स्वच्छन्दता हिमालको

हास्यरस सितै भक्ति, सरलता पहाडको ।

भानु नेपाली भाषाका, परिवर्तक साधक

चपला–अवला भन्दै, राष्ट्रको गीत गायक ।

यिनै हुन् प्रतिभा हाम्रा, वाङ्मयी पहिलो ध्वनी

मनायौं भव्यतासाथ, द्विशत वार्षिकी पनि

भक्तमाला, बधूशिक्षा, रचना भानु कै त हुन्

धर्ती–आकाश औ तारा, रहेसम्म जिईरहनु ।

टक्रयाऊँ के दिऊँ मैले, भानुको स्वागतार्थमा

शब्द यी पुष्पका थुङगा, चढाउँछु यथार्थमा

देवचुली–१५, नवलपरासी

(२०७१ असार २९ गते भानु द्विशत वार्षिकीको अवसरमा)

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।