14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

छोरी

लघुकथा विजय सागर July 23, 2014, 2:23 pm

रातको दस बजी सक्दा पनि ऐलिना घर आईपुगेकी थिइन् । श्यामप्रसाद निरौला र उनकी पत्नी राधा भित्र भित्र डरले काँपी रहेका थिए ।

श्यामप्रसादले पटक पटक ऐलिनाको मोबाइलमा ‘कल’ गर्दा मोबाइल उठ्दैनथ्यो ।

दाजु हरिप्रसादको एकलौटी सन्तान ऐलिना बी.बी.एस. पढ्न काठमाण्डौ श्यामप्रसादकोमा बसेकी थिई ।

राधाले आत्तिएर लोग्नेलाई भनि – उत्ताउली पनि कति उत्ताउली हो ! यत्रो रात गई सक्यो ! कति डर नलागेको होला ?

पहिला पहिला पनि विहान क्याम्पस गएकी ऐलिना साँझ अबेर ७।८ बजे तिर आउने गर्थी । त्यस्तो बेला श्यामप्रसादले समयमा आउन ऐलिनालाई सम्झाउँथे ।

बी.बी.एस. को पहिलो बर्ष चल्दै थियो । ऐलिना घरमा विस्तार विस्तार ढिलो ढिलो आउन थालेकी थिई । श्यामप्रसादले आफ्ना दाजु हरिप्रसादलाई गुनासो पोखी सकेका थिए ।

ब्यापारको सिलसिलामा २।३ महिनामा हरिप्रसाद काठमाण्डौं आउँथे । बाबु आएको समयमा ऐलिना समयमा घरबाट निस्कन्थी । समयमा घरमा फर्कन्थी ।

रातको एघार बज्न लाग्दा पनि ऐलिना घर आइनन् । आत्तिएर श्यामप्रसादले विराटनगर रहेका दाजुलाई फोन गरे ।

पन्ध्र मिनेट पछि घर अगाडि एउटा गाडी रोकियो । ऐलिना हतार हतार घर भित्र पसि । सानो बाबु श्यामप्रसादको अगाडि उभिएर मोबाइल चलाई ।

ड्याडी ! – ऐलिना बोली – म घर अगाडिनै साथीहरुसंग थिएं । सानो बाबाले देख्नु भएन छ । ल सानो बाबासंग बोलिस्योस !

ऐलिनाले मोबाइल हरिप्रसादलाई दिई ।

हजुर दाजु ! – श्यामप्रसाद बोले – भर्खर आईपुगी ऐलिना !

.... ....

हुन्छ ! – श्यामप्रसादले जवाफमा भने र मोबाइल ऐलिनाको हातमा दिए ।

हुन्छ ड्याडी ! – गुडनाइट ड्याडी ! – ऐलिनाले भनि र मोबाइल बन्द गरी ।

गाडीको हर्न बज्यो ।

ऐलिना जसरी घर आएकी थिई त्यसरी नै फेरि घर बाहिर रहेका गाडी तिर दौडी ।

भैरहवा

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।