14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

अन्तिम सम्झना

कविता कृष्ण कट्टेल November 21, 2014, 1:59 pm

तिमीले अन्तिम पटक

फोनमा भनेको याद छ

ल राम्रोसँग बस्नुहोला

ठूलो मान्छे बन्नुहोला ।

त्यो अन्तिम फोनभन्दा

चार दिन अगाडीको अन्तिम भेटमा

मैले तिम्रो चिउडो समाएर भनेथेँ

मलाइ कहिल्यै नछोड है ।

त्यसबेला बगेको तिम्रो आँशु

मलाइ के थाहा

मेरोसामु बगेको तिम्रो

अन्तिम आँशु थियो भनेर ।

थाहा छ मलाइ

तिमीले छोड्न चाहिनौ

मैले छोड्न चाहिँन

तर छुट्नैपर्ने थियो तिमी म बाट

म तिमीबाट ।

मैले चाहिँन

तर तिमीले चाह्यौ ।

यसरी हो हाम्रो सम्बन्धमा

पूर्णविराम लागेको ।

आज तिमीले छोडेर गएको एउटा तस्विर बाहेक

केहि छैन मसँग ।

छनत छ

तिम्रै यादमा बगेर रित्तिएका

आँशु बिनाको आँखा

तिम्रै सम्झनाले एकोहोरिएको

चेत बिनाको मन्

अनि तिम्रै अभावले बाँझो बसेको

मेरो हृदयको फूलबारी ।

भन्न त भन्थेँ म

तिमी बिना बाँच्न सक्दिन भनेर

तर मलाइ माफ गर प्रीया

तिम्रो अभावमा मर्न नसकेर म

कवि बनेको छु ।

तिम्रै यादमा लेखिएको कविताले

मलाइ बाँच्न सिकाएको छ

मेरो भोलि देखाइदिएको छ

त्यसैले धन्य तिमीलाइ

जसले पागलप्रेमीबाट मलाइ

कवि बनाइदियौ ।।

ओखलढुंगा,कटुञ्जे

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।