15 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

मलाला युसुफजाइलाई अनुरोध

कविता मनु लोहोरुङ् January 9, 2015, 3:13 pm

ओ मलाला !

तिम्रो स्वाट भ्याल्ली भन्दा नि

युगौं देखि स्वातन्त्र मेरो गाउँमा

तिमी जन्मिऊ न एक पटक,

तिमीले पाएको नोबेल शान्ति पुरस्कार भन्दा

अझै बढी महत्वको हुने थियो त्यो,

ओ मलाला !

तिमीलाई थाहा छैन होला

तिम्रो बुर्का भन्दा केही फरक छैन

मेरो गाउँको संकीर्ण विचार

मेरो शहरको हिंस्रक कार्य,

मेरो समाजको अचेतना

तिम्रो बुर्काले त केवल

तिम्रो मुहारको सुन्दरता मात्रै छोपियो

तर संकीर्ण विचारले त

खोसिन्छन्,यहाँ इमान्दारका अवसरहरू

लुटिन्छन्, यहाँ गाउँमा गरिबीको पसिना

छोपिन्छन् यहाँ शहरमा ज्यादतीहरू

थाहा छ ? तिमीलाई कन्चटमा ताकेर

मार्न खोज्ने तालेवानी बिद्रोही भन्दा

कम खतरनाक छैन

मेरो अर्ध-चेत संस्कार

किन कि तिमी जस्तै

थुप्रै नारीहरूमाथि घरेलु हिंसा खनिन्छ

र यहाँ समाज निदाउछ

मेरो कानून बिक्छ = पैसामा

मेरो प्रसाशन बाँच्छ = गुण्डामा

मेरो न्याय लहसिन्छ = नेतामा

र सत्य साटिन्छ = नातामा

ओ मलाला !

तिम्रो आवाजहरू उज्याउन

मेरो रस्ती वस्तीमा पनि एक पटक जन्मिऊ न !

मेरो गाउँ ब्युँझियोस्

मेरो शहर झस्कियोस्

कि म चाहन्छु,

- प्रत्येक अँध्यारा गल्लीहरूमा

- शहरका चौक-डबलीहरूमा

- प्रत्येक अन्धो दिमागहरूमा

नारीको अस्मितामाथि

न्यायको हुंकार बोलियोस्,

बोलियोस्, परआत्मामाथि गरिने

कुठाराघातहरूमाथि निसाफ

अधिकार शक्तिमा बदलियोस्

न्यायको आभास बदलियोस

आडम्बरका महलहरूभित्र

उठाईका अधिनायक दिवारहरूबाट

निस्किउन् मानवीय चेतका गुञ्जनहरू

ओ मलाला !

तिम्रो स्वाट भ्याल्ली भन्दा नि

युगौं देखि स्वातन्त्र मेरो गाउँमा

तिमी जन्मिऊ न एक पटक,

तिमीले पाएको नोबेल शान्ति पुरस्कार भन्दा

अझै बढी महत्वको हुने थियो त्यो,

मेरो देशलाई................!

न्यूयोर्क

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।