14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

मि – र – तु

लघुकथा राजु “हिमांशु” July 15, 2016, 3:39 pm
राजु “हिमांशु”
राजु “हिमांशु”

“बाबा, मिरतु भनेको के हो ?”

“मिरतु ? मैले बुझिनँ। तिमीले के सोधेको ?

“अघि नि तलको बढ़ाले नि रवि अङ्कलको मिरतु भयो भनेर राजेन धबासित कुरा गर्नु हुँदैथ्यो नि त । बाबा, मिरतुको माने के हो ?”

तीन वर्षीय छोरी प्रीतिको प्रश्नले अरकच्च परेको दिलीपले बल्ल बुझ्यो छोरीको प्रश्न । तल्लो गाउँको रवि लामाको हिजो देहान्त भयो । छोरीले उसैको मृत्युको बारेमा सोधेकी बल्ल उसले

बुझ्यो ।

“भन्नु न बाबा मिरतूको माने के हो ?”

“छोरी, एक दिन म सास रोकिएर बोल्दा-बोल्दै नबोल्ने हुन्छु। मृत्यु भनेको त्यस्तै-त्यस्तै हो।” दिलीपको ओठ बरबरायो ।

“ए, मिरतु भनेको त मान्छे लाटा हुनु पो रहेछ । है बाबा ?”

“सायद। ”

छोरीको अचम्मको प्रश्नको उत्तर दिएपछि दिलीप आफ्नो कार्यालयतर्फ लाग्यो छोरीलाई स्कुलसम्म पुराएर ।

बेलुकी घर फर्कँदा गाड़ी दुर्घटनामा दिलीपको पनि मृत्यु भयो ।

कात्रोले छोपिएको दिलीपको मृत शरीरको छेउमा बसेर प्रीतिले भन्दै थिई –

“ बाबा त लाटा हुनु भएछ। ”

..............

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।