19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
सुनसान भइसक्यो, अझै निद्रा परेन
आधारात गइसक्यो, अझै निद्रा परेन ।
पीडाले छट्पटिँदा, बर्ररी आँसु झरे
गाला पूरै धोइसक्यो, अझै निद्रा परेन ।
विगत्मा गरेका तिता मिठा याद् आउँदा
शीतले भूइँ छोइसक्यो, अझै निद्रा परेन ।
एक्लैएक्लै बसी बिलौना गर्दाखेरी
आकास सारा रोइसक्यो, अझै निद्रा परेन ।
जति आँखा चिम्ले पनि परेलीमा उनी छिन्
कुखुरी काँ बाइसक्यो, अझै निद्रा परेन ।
सित्तलपाटी – २, सिन्धुली