14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

सपनाको पर्खाल

कविता श्रवणकुमार ढुंगाना August 18, 2016, 1:03 pm
श्रवणकुमार ढुंगाना
श्रवणकुमार ढुंगाना

जूनबाट परावर्तित तिम्रो मुहार को उज्यालो

झ्यालबाट कोठा भित्र छरिएर

मेरो शरीर भरी चन्दनको लेप लागेको

एकाबिहानै, जून-

शरीर भरी भत्भताउदो छाल छोडेर

अस्ताइसक्छ !

मोबाइलमा

तिम्रो निकै लामो सन्देश आएकोछ

- दुखी नहुनु भन्ने !

म पनि उस्तै लामो सन्देश पठाउँछु

- नरुनु भन्ने !

नमिठो अनुभूतिले, तिम्रो नामका

मोबाइलका संकेतहरू थिचाउछ

मलाई थाहा छ - एनटिसिकै भएपनि

नेटवर्क सधैं खराब हुँदैन

तर, म बोलिरहन्छु

आज पनि

उताबाट जवाफ आउँदैन

सिवाय घाटिमै अड्किएको हिक्हिकि !

********

यो कस्तो सुखको सपनाले पखेटा हाल्यो

तिम्रो मन अमिलो, आँखा रसिलो नभएको दिन छैन

यो कस्तो आनन्दको आकांक्षाले खुट्टा उचाल्यो

मेरो मन बोझिलो, आँखा धमिलो नभएको दिन छैन !

भूमध्य-सागर उम्लिरहेछ

मरुभूमि जलिरहेछ

जिन्दगी हरेक पल परिक्षा लिदैछ

मृत्यु हरक्षण छायाँ बनेर पछ्याइरहेछ

मलाई थाहा छ, हरेक पटक समाचार सुन्दा

जहाज चढेर आउने 'कफिन' हरूमा

मेरो नाम छ कि भन्ने आशंकाले

तिम्रो - मुटुको धड्कन बढ्छ, श्वास फूल्छ

निद हराउँछ, छाती पोल्छ

सम्भावित तिम्रो अवस्थाको कल्पना ले

यो हाड घोटेर सुन पर्गेल्ने स्वप्नशालामा

थाहा छैन कहाँनेर

हात काटिन्छ, गोडा चिप्लिन्छ

श्वास रोकिन्छ !

**************

यो सपनाको बोझ श्रापित छ ।

न हाम्रो मायामा कमि छ

न हाम्रो विश्वाशमा खोट छ

न हाम्रो लगनमा कमजोरी छ

तैपनि,

श्रापित अमरत्वको अस्वत्थामा जिन्दगी

भौतारीइरहेको छ

ललाट पिडा मुक्तिको खोजमा !

यो श्राप कसको हो -

भूमिको या भूमिपतिको ?

या बिधाताको ?

के मिलनको प्यास नमर्दै

यो स्वप्न पर्खाल नाघिएला ?

हामीसँग प्रश्न छ उत्तर छैन !

मेरी प्रियतमा ! तिमीलाई पनि थाहा छ

मलाई पनि थाहा छ

उत्तरको खोजी

पुन: अर्को सिसिपस यात्रा हुनेछ !

यहाँ त एउटै नियति दोहोरीरहन्छ -

जूनबाट परावर्तित तिम्रो मुहार को उज्यालो

झ्यालबाट कोठा भित्र छरिएर

मेरो शरीर भरी चन्दनको लेप लागेको

एकाबिहानै, जून-

शरीर भरी भत्भताउदो छाल छोडेर

अस्ताइसक्छ !

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।