14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

कबुल-मुन्धुम

कविता विक्रम सुब्बा January 5, 2017, 9:21 am

आमाले रोजेको होइन, म

गर्भमा आएपछि , आमाको

ममताले मन्जुर भएको हुँ ।

रोजेको होइन आमा-बा मैले

उनकै रक्त-डल्लो भै जन्मेपछि

सभ्यताको एक हिस्सा बनेको हुँ ।

यो जमिन रोजेको होइन

यही माटोमा हुर्के-बढेपछि, मैले

मुलुकलाई धडकनमा गाँसेको हुँ ।

रोजेको होइन नाम, मेरो

आमाको ओँठबाट खस्दै गर्दा, थापेर

निशानी पहिचान बनाएको हुँ ।

दाजुभाइ, दिदीबहिनी, छिमेकी

कुनै पनि रोजेको होइन, मैले

गाँसी साइनो समाज बनाएको हुँ ।

मुटु, कलेजो, आँखा, नाकमुख, मैले

छालाको रंग पनि रोजेको होइन

‘म’मै फले-फुलेकोले स्वीकारेको हुँ ।

जाति-सँस्कृति मेरो भाषाभेष

छानेर मैले रोजेको होइन

पूर्खाले बुनेकै मुन्धुम पहिरेको हुँ ।

बाल्य काल, अल्लारे जवानी

तरुनी हेर्ने मन रोजेको होइन, मैले

हर्मोनको चलखेलमा हारेको हुँ ।

गालामा चाउरी, थोते बोली, रोजेको

होइन परलोक पनि, आफ्नै कविताको

अन्तिम हरफ पढी विदा कबुल गरेको हुँ ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।