19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
जून बनी आउनेलाई बादलले छाएपछि
छर्छु उज्यालो भन्नेलाई अँधेरीले खाएपछि
हुँदोरैछ तुषारापात, स्बर्णिम कल्पनाको
दिन्छु जिवन भन्नेलाई अचानोले भेट्टाएपछि ।
खग्रास ग्रहण भो नियतिको खेल पनि
दृष्टि त्यो नयनको खहरेले बगाएपछि ।
के नै रह्यो र अब, खेलिरहनुको मज्जा
जिताउन्ेले बाजी, आँखा अन्तै सन्काएपछि ।
टिप्छु भन्दाभन्दै बूँद, त्यो सप्तरंगी
पाईला शीतमाथि अर्कैले चलाएपछि ।
लह लह नाचेका इन्द्रेणीका तरेलीमा
चट्याङ् बनी घात, तितो बर्षाएपछि ।
वाटिका ती ओईलाउँछन् विवश भई
कूहू कूहू सुसेलीमा वनले भाका लाएपछि ।
हुरी चल्दैछ रे आजकाल मनमा ती रविको
छर्छु उज्यालो भन्नेलाई अँधेरीले खाएपछि । ।
धरान २३, पानबारी