19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
ओई आमा
तिम्रो भुँडीमा नौ महिना बसेर
म जन्मिएको हुँ कि होईन
सत्ते सत्ते भन ।
मैले फोरेको पहिलो सास कहाँको हो ?
मेरो सालनाल गाडिएको माटो कुन हो ?
मैले कुन भुगोलमा पहिलो बामे सरें ?
आमा सत्ते सत्ते भन
ज्योमो याङ्ग्रीको कसम
भन आमा मेरो देश कुन हो ?
राष्ट्रियताको कित्तामा म उभिने धर्ती कुन हो ?
मेरो शरीरबाट
अझैं आइरहेछ माटोको सुवास
मैले फेरेको सास अझै उड्दैछ
हिमालको फेदीहुँदै माथी माथी आकासमा
ऊ हेर पाखाभरी पूmलेका छन् गुराँस
मेरै पसिनाको ब्याडबाट फक्रिएर
प्रकृतिको सुन्दर क्यानभाष उतार्दैछन्
मैले बाँचेको समय टेकेर
अझैं बाँच्दैछ ब्रम्हाण्ड
तर, राज्यको काजगमा कसरी अटेन मेरो नाउँ,
कसरी बनें म अनागरिक ?
भन आमा
किन डर मान्छ्यौ ?
देश नहुनुको पीडा बोकेर
जिन्दगीको कुन खर्क उक्लिन सक्छ्यौ र ?
भन आमा
तिमिले सत्य सत्य भन्यौ भने
म मेरो जन्मकुण्डली उत्खन गरेर
टाँसिदिनेछु सिंहदरबारको भित्तामा
र, खोज्नेछु देश
पहिचान, अधिकार र स्वतन्त्रता ।
तराई, पहाड र हिमाललाई
उन्दै उन्दै एकताको सियोले
टेकेको भूगोल बराबर भाग लगाउनेछु
सबै, सबै, सबैलाई
र, त्यसपछि जन्मनेछैनन्
मजस्ता देश नभएका अनागरिक ।
०००