19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

आमा

कविता विमल गिरी September 16, 2017, 3:19 am
विमल गिरी
विमल गिरी

मनका बेगहरु

मौका बेमौकामा

अवसरको रहरहरुलाई

तुहुन नदिन

सपना बुन्दै

मिठा बहनाहरु

अर्थहिन जिज्ञासाहरु र

रङ्गिन भ्रमहरु पालेर

बिरक्ती साझमा

एकलासमा

नतमष्तक हुन्छु

म कसरी ब्यक्त गरौ

माटोको माया

म कसरी बर्णन गरौ

आमाको माया

आमा,

निरर्थक

पलायन सङ्गै

सम्झनाका मुठाहरुलाई

मनका लहराहरुले कस्तै

दैनिकीका नाम्लो

थाप्लोमा बोक्तै

सियालमा बिसाउन

आईपुगेको छु

युरोप

आमा, ,

तर यहाँ पनि

सियाल त कहाँ रहेछ र ?

जताततै कोलाहल

चिसा घामका तापहरु

घामपानी झेल्दै

भित्र पोल्ने रापहरु

अनगिन्ती अप्ठ्याराहरु

सडकको लम्बाई नाप्न

सजिलो छ भन्थे सवै

सियाल छ भन्थे

सितल सुनाउथे

मुटु निचोर्ने हातहरु

हुन्न भन्थे

सजिलै झ्याङ्गिन

सकिन्छ भन्थे सङ्गिहरु

तर होइन रहेछ

छाया त कल्पनामात्र रहेछ

परबाट हेर्दा,पारिबाट हेर्दा

हरियो हराभरा

नजिक हुँदा उजाड रहेछ

मात्र,कल्पना त

रङ्गिन हुदोरहेछ

सपना सपनानै हुदोरहेछ

आमा ,

त्यसैले मत आए

मेरो पहिचान खोज्दै

मेरो देश आए

म त फर्की आए

मुग्लान

कहिल्यै नफर्किने गरी

आमा

मेरै स्वदेश फर्की आए ।

चारपाने झापा, हाल: ब्रसेल्स

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।