14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

दम्भको शासन

कविता श्रवणकुमार ढुंगाना February 5, 2020, 9:50 pm
श्रवणकुमार ढुंगाना
श्रवणकुमार ढुंगाना

दम्भले अग्लिएको एउटा मानिस

बाँसको खुट्टा लगाएर कारखानामा हिंडिरहेछ

मानिसहरू हाँसो दबाउन बाध्य छन् ।

उसको शिरले छानो छुन खोजेको देखेर

उ आफैमा गमक्क गम्केको छ

पौने आठ फुटे मानिसहरू पनि उसलाई भुसुना लाग्छ

छेउमा उनिहरूलाई देखेर उ सनक्क सन्केको छ।

उसले आफ्नो खुट्टा देख्दैन

उ आफ्नो उचाईको अनुभुतिले दंग छ

उनिहरू उसको खुट्टा देख्छन

तर उ साहुको मान्छे हो

उनिजरूको मन उसको हविगत देखेर भरंग छ ।

उ प्रवचन दिन्छ

उ कला सिकाउँछ

उ आदेश दिन्छ

मानिसहरू लाजले शिर निहुराउँछन

उ आफ्नो ओजको प्रभाव ठान्छ।

भोका मानिसहरू

भोकले डोर्‍याइएका मानिसहरू

निस्ठाले नम्र भएका मानिसहरू

आस्थाले तङ्गरिएका मानिसहरू

बितृष्णाले बैरागीएका मानिसहरू

सर्कसमा चटकेको चटक हेरेजस्तो

हेरी मात्र रहन्छन्।

*** ***

दम्भले अग्लिएको त्यो मानिस

तिर्खाएको छ

कारखानाको भुइँमा बाल्टिनभरी पानी छ

उचाईबाट त्यो निकै गहिराईमा देखिन्छ

उ मुस्कुराउँछ

उ सङ्ग एउटा सजिलो उपाय छ

डोरी, घिर्नी र बाल्टिन !

मानिसहरूलाई हाँसो लाग्छ तर हाँस्दैनन्

मानिसहरूलाई टिठ लाग्छ तर सघाउँदैनन्

किनभने उ साहुको मान्छे हो

उसलाई खस्रो, तितो केही पनि पच्दैन।

कुनै दिन त्यो बाँसको खुट्टाले धोका दिनेछ

उ डंरङ्ग लड्नेछ

उसको हाड खुस्केला

उसको प्राण खुस्केला

तिनै भुसुनाहरूको काँध चढेर

उ अस्पताल पुग्नेछ वा घाट पुग्नेछ !

साहुलाई यसले कुनै फरक पार्दैन

मानिसहरूले फेरि देख्ने छन्

दम्भले अग्लिएको अर्को एउटा मानिस

बाँसको खुट्टा लगाएर कारखानामा हिंडिरहेछ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।