14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

खाली गिलास

कविता निलकमल छेत्री March 25, 2020, 12:43 am
निलकमल छेत्री
निलकमल छेत्री

जीन्दगी पनि खालि

गिलास झै रहेछ

खाली गिलासमा अनेकौं पटक्

पानी भरिएता पनि

आखिर त्यो गिलास फेरि खालिनै हुँदो रहेछ ।

एउटै गिलासले धेरै रूपहरू लिँदै जाँदो रहेछ

कहिले कालो चियाको रङ्गहरू सगं रमाउँदो रहेछ

कहिले सेतो दुधको चियाको रङ्गहरू सगं रमाउँदो रहेछ ।

त्यै गिलास

कहिले रक्सी खाने मान्छेको हाथमा नाँच्न् पुग्दो रहेछ

तयै गिलास

कहिले रिसको बेला झटारो पनि जाँदो रहेछ ।

दुई प्रेमीमा प्रेमको सुरुवात भए

त्यहि गिलास अनबालख शब्दहरु भै

ती दुई प्रेमीलाई निशब्द बनाउन्

दुई ओठको बिचमा गै चुपचाप तमाशा हेर्दो रहेछ ।

त्यसै गिलासमा रहैका

पानीले अनेकौं रुपहरु लिन्छन्

चिनी मिसाए मीठो स्वद लिन्छन्

नून मिसाए नुनिलो भाका फेर्छन् ।

त्यसै गिलासमा

मतपान पिउँदा अपबित्र गिलास हुँने

त्यसै गिलासमा दुध पिउँदा पबित्र हुँने।

विशवास पनि गिलास जस्तै रहेछ

गिलास टुटेपछि त्यसलाई समाल्न गारो हुँने

विशवास टुटेपछि नाता- गोता पनि छर्पषट हुँने

(राङका, बलिमान, पूर्व सिक्किम, भारत)

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।