14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

कविन्द्रमा बिन्तीपत्र

कविता विजय देवकोटा May 13, 2020, 12:00 am

कविन्द्र !

अब श्रीपेच धारण गरिबक्स्योस,

राजदण्ड उठाइबक्स्योस्,

राज्यभिषेक घोषणामा बिलम्ब नगरी

वसन्तपुरको आँगनमा सवारी होइबक्स्योस् !

डबलीमा खर्पन बिसाएर

टुक्रुक्क बसेका भोकाहरूलाई हेर्दै

मौसुफले चौरासीव्यञ्जन ज्युनार गरिस्योस् !

गाथलाई गद्दीमा आराम दिएर

समृद्धिका टुक्का गाँसिबक्स्योस् !

राजशिंहासनबाट अत्याचारका फर्मान जारी गरेर

चराहरू उडेका गीत लेखिबक्सियोस् !

हात्ती चढेर बाघ मार्न नहिँड्ने,

मचानमा बसेर बन्दुक नचलाउने,

शिकारीदलले मारेको बाघको जुङ्गो नउखेल्ने,

सुहाएन राजेन्द्र ! पटक्कै सुहाएन !!

नारायणहिटीको मुलायम शयनकक्षमा

कहिले सुकला होइसिन्छ ?

सुन्दर रारातालको लालपूर्जा

कहिले आफ्नो बनाइसिन्छ?

दुईचार जङ्गल र दुईचार हिमाललाई

आफ्नै नाम कहिले दिइबक्सन्छ?

सरकार !

अब निरोले झैं बाँसुरी बजाउन छाडिबक्स्योस्

चरणकमललाई शहरतिर लम्काइबक्स्योस्

मौसुफले पोशाक लगाएपनि,

प्रजाले त नाङ्गै पो देख्दैछन्

बरु सर्वाङ्ग देखाएर कुदिबक्सियोस्

'राजद्रोही'हरुले आफ्नै आँखा ढाक्नेछन् ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।