14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

एक घुट्को मातृअमृत

कविता अशोक घिमिरे May 21, 2020, 1:30 pm

भर्खरै जन्मयो एउटा शिशु अस्पतालमा

मेरो इजाजतविना........

तिमी आखिर जन्मियौ

तिमी नजन्मेको भए पनि हुन्थ्यो ।

विष मिसिएको हावामा पहिलोपटक

तिमीले लामो सास फेर्यौ

र सासले धान्नै नसक्ने गरी

चर्को स्वरमा गला नै अवरुद्ध हुने गरी

चिच्चयाई च्याँ च्याँ रोईरह्यौ

तिमी नरोएको भए पनि हुन्थ्यो ।

किनकी तिम्रो शिशु आँसु बग्ने नदी

यहा“ कतै छैन

यहा“ त विदेशी स्याल र हुइँचिलहरु रुने गर्छन्

तिम्रा वरिपरि ।

तिमीले पहिलो पटक चुसेको आमाको

दुधमा संदेह मलाई पटक्कै छैन

आखिर दुध नपिएर अस्पतालको

स्लाइनपानीमा त तिमी

रमाउन सक्तैनौ नि..............।

थाहा छैन तिमीलाई शायद

तिमीले घुट्घुट् पिएको

दुधमा विदेशी विकृत दुर्गन्ध छ

तिम्री आमा भर्खर विदेशी मरुभूमिमा

बैँश पखालेर विशुद्ध नेपाली भई

फर्केकी हुन् स्वदेशमा ।

अनि तिम्रा बाबु यो बाटुलो ग्लोबको

कुनै कुनामा हराएको हुनुपर्दछ ।

अहँ म पटक्कै देख्नसकिरहेको छैन

कहाँ हराएकोछ ऊ यो बाटुलो ग्लोबमा ।

थाह छैन शायद तिमीलाई

किन जन्माइएकी हौ तिमी ।

हुनसक्छ तिम्रा बाबु झैँ यो ग्लोवमा हराउन

या विदेशी मरुभूमिमा हलो गाड्न

अनि पसिनाको अमेजन नदी बगाउन ।

थाहा छैन शायद तिमीलाई

जन्मने त पूर्ण अधिकार छ यहाँ

तर पसिना बगाउने कुनै अधिकार छैन यहाा ।

ए चुस, खुब चुस आमाको स्तन

तिम्री आमाको स्तनबाट अब

दुध झर्ने छैन ।

बन्द बोतलको विदेशी दुध उघ्रनेछ

र वग्नेछ तिमी माथि..............

अनि तिमी पिउनेछौ घुटघुट रसायन दुध

मलाई त्यो दिन पटक्कै अवशोच हुनेछैन

जब तिमी विदेशी श्रमिकका लागि पूर्ण अयोग्य हुनेछौ ।

यसर्थ तिमी सुतेको यो रछ्यान

अस्पतालको शैया नभएर

एक मृत्यु शैया हुनेछ ।

के मृत्युलाई जितेर सगर्व

बाँच्न सक्ने दृढता छ तिमीमा

जवाफ देऊ........

म तिमीलाई पिलाउनेछु एक घुट् मातृअमृत

अनि तिमी सच्चा नेपाली हुनेछौ

सधैका लागि

अनि मर्नेछैनौ कहिल्यै पनि

के त्यो मातृअमृत तिमी पिउन चाहन्छौ ?

धरान, हालः काठमाण्डाैं

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।