14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

आह्वान

कविता उषा आचार्य May 23, 2020, 7:28 am
उषा आचार्य
उषा आचार्य

आँसुका दुई झारेर थोपा सम्झिएँ देश यो

नेपाली बनी कहिलेसम्म हामीले बाँच्ने हो ?

पूर्वको मेची पश्चिम काली छुट्दैछ अहिले

नेपाली भन्दा गर्वले छाती फुल्दथ्यो पहिले ।।

पुर्खाको रातो रगत तातो मर्दैन वीरता

उम्लिँदै आयो नेपालीपन टुट्दैछ धीरता ।

देखेनन् क्यारे इतिहास् हाम्रो लेखेको सुनौलो

डटेर फेरी गोर्खाली लडी बचाऔँ सीमा यो ।।

पर्खेर बस्यौँ ती जङ्गे पिल्लर् सारिए झन् यता

सहेर बसे हुँदैनन् कत्ति नेपाली विजेता ।

नेपाली मान नेपाली शान बचाऔँ पैलेझैँ

गएकाहरू फर्कन्नन् सत्य जाग्नु छ हामी नै ।।

मुटुमा माटो माटोमा प्राण रोपे पो हुर्कला

आकाशमाथि उडेको चरा कहिले फर्कला ?

आमाको आँसु बगेर हेर बन्दैछ गण्डकी

कहिलेसम्म राख्ने हो मान हामीले बन्धकी ।।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।