14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

संसार थर्काउँने

कविता डा. मेघराज ढकाल June 2, 2020, 12:05 am

(छन्दः शार्दूलविक्रीडित)

हाम्रो औसत आयुमा छ बढिया अज्ञानका रोगता

पाल्दैछौँ त सदा सुशान्त घरमा मान्छे कता हो कता ?

भाग्दा चर्किन गो’ स्वदेश भरमा आक्रोश दारुण्यता

फन्दामै परियो तथापि म गरौँ सद्बुद्धि अङ्कुर्णता ।

पैलेका दिनमा सुपात्र त थिए संसार पहिल्याउँथ्ये

नौलो ,सीप, कला र ज्ञान–गुनमै आदर्श फैल्याउँथ्ये

ऐलैका दिनमा कुपात्र त भए मात्वृत्व जो त्याग्दछन्

श्रीसम्पत्ति सबै लगेर घरको यै देश रित्याउँछन् ।

आफ्नै मानिसमा सुधार नहुँदा धोका सबैमा भयो

सीपै–ज्ञान, बढे गलेर त युवा संसार सर्दै गयो

यस्तै चाल रहे त मान, पदवी लिन्छन् यहाँ खै कति ?

हाम्रा गौरव जो त तुच्छ गरियो ठूलै भयो झन् खति ।

भाषा भेष भयो सवैं विविधता सस्कार भिन्दै भयो

मान्छेका बिचमा हुने र नहुने खाल्टो ठूलै त भयो

त्यसैले नहुने कठै ! धनिकमा हातै पसारी गयो

मान्छेमा जड–उग्रता अझ कति ? व्यर्थै शिकारै भयो ।

भावी दःुस्फलबाट बच्न अहिले सोचांैँ नयाँ दृष्टि नै

थालौँ लेख्न नयाँ र काव्य रसिला मागौँ त उद्योग नै

सिन्की, छोप, अचार, गुन्दु्रक यतै मान्द्रा र डोका बुनौ

कोक्रा, खाट, दराज भोग्य घरकै उत्कर्ष आफ्नै गरौँ ।ं

झण्डा शान सदा विशाल घरको झुक्दै नझुकोस् कतै

जो छौँ यो घरमा निराश नबनी लम्केर हिडौँ सधैँ

पाखण्डी घरका त भ्रष्टजन यी नैराश्य पारौंँ सदा

यौनैदास घटोस् उदण्ड मनुवा दण्डै तिरोेस् सर्वदा ।

बाँझो फोर्न परे फुटाइ धरको खोजेर सञ्जीवनी

शिक्षा, ज्ञान, लियाँै तिखो जगतमै वांैरिन्छ यो जीवनी

बन्ला पाठ सबै अवश्य अहिले आलस्य व्युँत्याउँने

होला ज्ञान सदा सफा हृदयले संसार थर्काउँने ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।