14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

गजल

गजल आशा लिम्बू July 8, 2020, 9:07 pm

सन्चै छौ छोरा सोध्नै सकिन मेरो आँखा रसाएर

ढोगेथ्यो नबोली मेरो पाउमा तप्प आँसु खसाएर

.

खपेछौ तिमीले कति हण्डर कष्ट एक्लै परदेशमा

रोजगार खोज्दै जादा जीवन नै मुङ्लान भसाएर

.

आफ्नो जमिन नहुदा वनपाखा खन्न जा भनिएन

दु:ख गरेर’नि शिक्षा दिलाइयो विद्यालय पसाएर

.

कारखाना उद्योग सरकारी जागिर कतै नपाउदा

महत्व नहुने रछ, विद्याबारधिसँग घर बसाएर

.

आफ्नो भविष्यसँगसँगै परिवार पनि पाल्नै पर्यो

कमा भन्दै बरु पठाइयो निधारमा भिसा घसाएर

.

धेरै सकसका दिनहरु झेलियो दुई छाकको लागि

आत्मिक सन्तुष्टहरु वियोगको साँपद्वारा डसाएर

.

आज आमाको काख पनि रित्तो छ एकाकीपनमा

फर्क छोरा सितोपिठोसित बाँचौ अब ओंठ हँसाएर

धरान, हालः काठमाण्डाैं

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।