14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

संघर्ष

कविता अनिता ढकाल गौतम October 4, 2020, 8:09 am

जीवन रैछ सुख र दुःख लेखेको भावीले

जे भोग्नु रैछ सबै त्यो आखिर भोगिन्छ हामीले

परन्तु, तर मानव चोला केही त गर्नु छ

मै मरी गए मरेरै जाला कर्म नै छाड्नु छ ।

फक्रने सानो बालक गर्छ उठनैमा पंैजरी

बारीमा हेर त्यो सानो बीउ उम्रने लै बरी

जिन्दगी हाम्रो रहेछ यस्तै घाम र छाया झैँ

कहिले आँसु कहिले हाँसो, पूmलका थुगाँ झैँ ।

आकाशैबाट पानी त प¥यो फाटेर बादल

छिनमा फेरि सूर्यका किरण परेर झलल

बेलीमा तिमी नमात सखे दुःखमा नहार

चर्के त घाउ मल्हम लाउने ईश्वर अपार ।

धीरज राख अगाडि बढ पन्छी झै उडेर

संसार हाँक्ने लक्ष्य नै राख बन्धुत्व मानेर

कल्याण गरौँ अरूको पनि वेदना बुझेर

हाँसेर बाँचौँ संसार भर ममता लिएर ।

कर्कलामाथि पानीको थोपा टलक्क टल्कियो

चाँदी झै टल्क्यो ढलक्क गरी खसेर पोखियो

जिन्दगी हाम्रो यस्तै छ बुझौ कर्ममा लम्केर

अगाडि बढांै मान र सेवा कर्तव्य सम्झेर ।

रोहटे पिङ जस्तो यौ रैछ मान्छेको जीवन

तल र माथि गरे झैँ रैछ चङ्गा झै यो मन

घुमेर जान्छ समयचक्र हुँदैन एकैनास

शान्तिको लागि संघर्ष गर्ने,उडेर जाने सास ।

निब्वाबोट, आँधीखोला गाउँपालिका ,स्याङ्जा जिल्ला, हाल मनमैँजू ,तारकेश्वर –९ कठमाण्डौं ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।