19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

तराइ रोइ रहेछ

कविता बिमल गिरी October 2, 2008, 4:12 am

दु:खको क्षण

पिडाको सागर भित्र

आशुको बुद मिसाउदै

जीन्दगीका नाउ खियाइ रहेछन

आज तमाम तराइबासिहरु

कोशीका भयभित र उदास बगरहरुमा,

बिरह र ब्यथा सँगै सोकाकुल महामुद्रामा

बेदनात्मक बन्धनबाट स्तब्ध

अनगिन्ती सोकाकुल सन्तानहरु बिच

ओठका थैली खोलेर

सिटामोलका दरिद्रिक मानसिकता

बोकी जीवित मृतकका प्रतिमाहरु

सान्त्वनाका फोस्रा शब्दहरु

बाडन ब्यस्त छन ।

हाहाकार र भय सगै

आशुका थोपाहरुलाई शुक्ष्म कण सम्झी

बेदनामा आँशु पिउदै बाचिरहेका

उकुस मुकुस आँखाहरुका समिपमा

औपचारिकताका बकम्फुसे चिप्ला अबिलाषाहरु

ओकल्न आतुर छन बर्तमान बुल् फ्रगहरु ।(यो क्यानडामा पाइने भ्यागुता हो

यसको आवाज १ कि. मि. सम्म सुनिन्छ तर केही अर्थ लाग्दैन)

चारपाने झापा

हाल बेल्जियम

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।