14 वर्ष देखी निरन्तर
समकालीन साहित्य

दशैं

कविता कृष्ण प्रर्साई October 12, 2008, 11:31 pm

साउने झरीलाई भरखर सुकाएर,

शरद्को न्यानो जूनलाई निम्त्याउँदै-

वर्षदिनको थकाई र सुस्केराहरूलाई,

एकै क्षण भएपनि बाहिर ओकलेर

जमरा र दूबोका सगुनहरूसँगै,

विजया र्सवत्र खुलेकी छन् ।

मुटुभरि माया र आँखाभरि झझल्काहरू समेटेर

भएजति स्नेह जन्मथलोलाई खन्याउँदै,

आर्शिवादका सगरमाथा थाम्ने छाती बोकेर

बाहिर पढ्न निस्केका रामप्रसाद हिजै आएका छन् ।

जागिर भर्न गएका जगन्नाथ पनि भित्रिएका छन् ।

लाहुर लड्न पसेका वीरबहादुर पनि फर्केका छन् ।

पहाडको चौतारी हुनसक्छ

भित्री मधेश वा तर्राईको बिसाउनी हुनसक्छ

जताततै रमाइलोका कथा हालिंदैछन्

जतासुकै पिङ्का र्सकाहरु मच्चिंदैछन् ।

अस्तिसम्म भिर्ने गरेका-

डोको र ढाकरका खर्पनहरूलाई-

हिजैदेखि बाहिर बिसाएर

सन्ते र मसिने

धार्नी र बिसौलीका कुरा गर्छन् ।

झुत्रा-झाम्राको हिजोलाई बिर्सिएर,

नयाँ लुगाहरूमा चञ्चल देखिइँदै,

सुन्तली र सानी कान्छी

चिची र पापाका गफहरू हाल्छन् ।

मोहर र सुकाका रेज्कीहरू गन्छन् ।

घर-घरमा निधारहरू रंगाउँदै,

मोड-मोडमा भीडहरू ओसारेर-

मान्यवरका आर्शिरवादहरू खन्याउँदै,

पोहोरजस्तै खुसीहरू उमारेर

मेरो दशैं तिमी आएका छौ ।

प्रत्येक नेपालीका घर-घरमा,

मेरो पर्व तिमी छाएका छौ,

डेढ कोटिका दुःख-सुखमा ।

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।