19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
चोट लागेको देख्छु, घाउ लागेको देख्छु
तिमीहरूका आँखाहरू रोएको देख्छु
सबैजना शोकाकुल भएको देख्छु
चारैतिर सन्नाटा छाएको देख्छु |
हेर त हेर, राम्ररी हेर त
शाश्वतका आँखा लिएर हेर त
शरीर नहुँदैमा के भयो त ?
के म साँच्चिकै हराएको छु त ?
कृपया आँखाको आँसु पुछिदेऊ
सफा नजरले मलाई खोजिदेऊ
विश्वास दिन्छु, म हर ठाममा हुन्छु
हर याममा हुन्छु, शाश्वत रहन्छु |
बादल बनेर फिँजारिन्छु
जल भएर समुद्र भरिदिन्छु
जङ्गल भएर उभिइरहन्छु
हावा भएर मन छोइरहन्छु |
टेबुलको त्यो फोटोमा जसरी हाँस्दै छु
त्यसरी नै सबैमा हाँस्दै पसिदिन्छु
मनमन्दिरको घण्ट बजाइरहन्छु
शाश्वत साथको याद दिलाइरहन्छु |