17 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य

हाँसो

कविता लोक सुब्बा May 29, 2024, 3:07 pm
लोक सुब्बा
लोक सुब्बा

उसले रुने पनि गरेको छ,
त्यसैले
उसको हाँसो भित्र सँधैं
दौडिरहेको हुन्छ एउटा सपना ।

रुख लडेर बाटो रोकिएको छ
बाँदरहरुको पनि बास लडेको छ,
मान्छेको आश,
आशको मान्छे,
मुढासँगै गलेर बसेको छ।

गल्नु नगल्नु उसकै कुरा हो,
तर उ ढलेको छ,
उ आफैँ जलेको छ।

दौडिरहेको उसको सपनामा
आज त चन्द्रमा उदाउने भनेर
ऊ भरी आकाश कपाल फिजाएर बसिरहिन
माइतीघरको यादले सतायो रे उनलाई
माइती आज यस्तो बेलामा साउती मारिरहेको
“उसको केश भित्र हराई रहेको हुनुपर्छ पुर्णिमा”।

बर्गेन, नर्वे

लेखकका अन्य रचना पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस ।