19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
चारैतिर बाक्लो सुनसान छ। दुवै कान बन्द गरी सुन्दा पनि सुन्न सकिन्छ त्यसको आवाज। हेर्दा अस्पष्ट देखिए तापनि सहजबोध गर्न सकिन्छ। रातो समयमा निलो आकाश र हरियो धरतीको समागमबाट उठेको एउटा कालो बिन्दु घरी मान्छे बनेर त घरी छाया बनेर उठ्छ नभमा।
अचल बसेर हेर्दा छ त्यो त्यहीँ। चल भयो त बन्छ छाया। हातमा आरा लिई छाया चिर्दै निस्केको त्यस मान्छेले समय र स्पेसलाई चिरेर दुई फ्याक बनाउने अनेक कोसिस गर्छ। त्यसरी थाकेर उभिरहेको त्यस मान्छेले वर्तमान च्यातेर हेर्दा देख्छ कि शब्दहरू जमेर बनेका रहेछन् एउटा अचल कालो हिउँको गोली।
दार्जीलिङ