ओठले जाउ भने पनि मुटुले पर्ख भन्दै थियो !
माग्दिन अन्तिम उपहार एकपल्ट हेरिदिए पुग्छ ।
तिम्रो न्यानो अङ्गालोमा मायाले बेरिदिए पुग्छ ।
कहिले उज्यालो हुनु कहिले अँध्यारो हुनु !
दुनियाले जेसुकै भनोस् सबैको प्यारो हुनु !
खुसी हुन एउटै कारण काफी छ धेरै हुनुपर्दैन ।
तिमीलाई सधैँभरि रमाएको हेर्न मेरै हुनुपर्दैन ।
तिमी ऋतु जसरी गयौ मैले रोक्नै सकिनँ !
हुँदाहुँदै पनि मनभरि माया पोख्नै सकिनँ !
यो मनले तिमी सँग बिताएका पल गन्दै थियो ।
ओठले जाउ भने पनि मुटुले पर्ख भन्दै थियो ।
हेटौँडा - मकवानपुर
समकालीन साहित्य