यो माटोको ममतामा अझ नयाँ भविष्य खोज्नु छ ।
संघर्षको आगोमा नतपिकन भाग्य कहिल्यै खुल्दैन,
पसिनाको सुवास नछरिए जिन्दगी कहिल्यै चम्कँदैन ।
रातका ती मोहनी निद्रामा देखिने भ्रमहरू के काम ?
बिहानको उज्यालोमा जाग्ने संकल्प नै हुन् साँचो नाम ।
दिनको कडा घाममा बग्ने पसिनाको धारा नै साँचो हो,
जसले यो रूखो धर्तीमा सुवासिलो बगैँचा सजाउँछ यो ।
आलस्यको अँध्यारो काख छोडी पौरखको अंगालो समात,
श्रमबिनाको निष्प्राण जीवन बोकेर हिँड्छौ कुन बात !
हातका ठेला र मुटुको ढुकढुकीमा नै जीवनको सार छ,
श्रमको यो पवित्र पूजामा नै जिन्दगीको सच्चा प्यार छ ।
अब कर्म गरौं अनवरत, ती तीखा दिमाग चलाइरहूँ,
किबोर्डमा औंलाहरू सधैँ क्रियाशील बनाई रहूँ ।
केही नभए यो हत्केलामा, एउटा कविता कोरीरहूँ,
उत्पादन नै अन्तिम सत्य हो, सत् सिर्जना गरीरहूँ ।।
दमक, झापा ।
समकालीन साहित्य